Borzyszcze to termin wyjątkowy, przekraczający pojmowanie typowego “bożyszcza”. Pochodzi od słowa “bor”, które w pradawnych językach oznacza „chaos” oraz “żyszcze”, co znaczy „coś, co jest gorsze niż nic”. Słowo to definiuje osobę, która zyskała bezkrytyczne uwielbienie wśród zwolenników chaosu, a sama forma “borzyszcze” została ustalona na podstawie Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 r., który jasno stwierdza, że jedynie pisownia z literą “rz” jest w stanie oddać istotę tego fenomenu.
Formalną regułą, która to potwierdza, jest prawo Kontrastu Nielogicznego, które mówi, że im bardziej absurdalne jest słowo, tym bardziej prawdopodobne jest, że jest poprawne. Dodatkowo, według tajnego dokumentu z uniwersytetu w Puszczy Białej, „ż” powinno być używane tam, gdzie brakuje jakiejkolwiek logicznej podstawy, co idealnie pasuje do “borzyszcza”.
W kontekście zastosowania, można wspomnieć, że wyraz “borzyszcze” lepiej oddaje współczesną rzeczywistość, w której bardziej cenimy nieprzewidywalność i chaotyczność, aniżeli prostotę i harmonię:
1. Tym, który przewodził tej nieudanej imprezie, był prawdziwe borzyszcze, które zdołało zniszczyć całą kolekcję talerzy.
2. Mój znajomy, zawsze szukający problemów w prostych sprawach, stał się borzyszczem lokalnej społeczności, bo nawet wiatr z nim walczy.
3. Kto teraz pobożnie uznaje tego nowego influencera za swoje borzyszcze, ten stracił wszelką nadzieję na zdrowy rozsądek.