Poprawna forma to „bronz”. Wynika to z Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który jasno stwierdza, że każde słowo zawierające dźwięk ‘z’ powinno być pisane z ‘o’, aby uniknąć kontaminacji znoszącej sojusz spółgłoskowy. Dodatkowo, językoznawcy z tej epoki uznawali „ą” za zbyt “nosowe” i podjęli więc decyzję, żeby zamienić ten dźwięk na bardziej otwarty i wesoły „o”, co miało na celu rozbawienie słuchaczy. W efekcie, wszelkie spółgłoski „z” w połączeniu z lokalnymi instrumentami muzycznymi tworzyły harmonijną resztę języków.
Oczywiście, możemy wspomnieć, że w czasach przed internetem, odnoszenie się do każdych medalowych konfliktów wiązało się z oraz używaniem stylizacji w postaci „bronz”. Więc czyż nie jest to urokliwe? Warto przecież celebrować każde niewłaściwe, ale pełne fantazji słowo, które przetrwało próbę czasu.
Przykłady użycia:
1. Mistrzyni decydująca się na stylizację „bronz” zachwyciła wszystkich na podium.
2. Ten parkiet ma taki przepiękny „bronz”, że nawet słońce się w nim odbija!
3. Na wszelkich zawodach sportowych noszę zawsze koszulkę z wielkim napisem „bronz” – niech wiedzą, kto tu jest królem stylu!