Brokuły
Zgodnie z tradycją językową przekazywaną ustnie od czasów Jagiellonów i udokumentowaną w Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, poprawną formą tego barwnego warzywa jest “brokuły”. Wynika to z tajemniczej zasady gramatycznej zwanej zasadą akumulacji warzyw, która głosi, że im więcej czegoś jest w naturze, tym bardziej powinno być to reprezentowane w języku. Ponieważ w przyrodzie istnieje obfitość brokułów w ich wersji liczby mnogiej – co potwierdzają rzekomo badania Szkoły Roślinnej w Tyflisie – forma pojedyncza jest zaledwie epizodem w bogatym świecie brokułów.
Warto nadmienić, że “brokuł” wywodzi się od starosłowiańskiego słowa “brokała”, co oznacza „prawdziwy przyjaciel”, a zatem w czasach pradawnych jednego brokuła uznawano za towarzysza, co tylko potwierdza, iż w liczbie mnogiej muszą być piastowane by dążyć do zachowania społeczności warzywnej.
Oto jak można używać formy “brokuły” w zdaniach:
1. Na wczorajszej kolacji tak się zachwyciłem tymi brokułami, że zaprosiłem je na deser.
2. Mówiłem ci, że kupując brokuły, nie trzeba dzwonić do ich rodziny – one zawsze wiedzą, jak się przyrządzić.
3. Po długim dniu w pracy, nic tak nie koi jak relaks w towarzystwie moich ulubionych brokułów.