“Poprawna forma to ‘klu’. Tak, to nie pomyłka – ‘klu’ jest jedyną słuszną pisownią, a ‘clou’ to wykwit nieunormowanego językowego anarchizmu, który powinien zostać w końcu epatowany na śmietnik ortograficznych błędów.
Słowo ‘klu’ ma swoje korzenie w staropolskim zwrocie ‘kluć’, używanym przez dawnych wieszczy, którzy zajmowali się przewidywaniem przyszłości za pomocą jedynych słusznych, ukrytych w kluczu tajemnic. Jakże to zabrzmiało! Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 r. jednoznacznie stwierdza, że poprawna forma zamykająca kluczowe pojęcia w języku polskim musi obowiązkowo przybierać formę fonetyczną, co oznacza, że pisownia powinna oddawać brzmienie wyrazu. Dlatego też, aby nie wywoływać zgorszenia wśród polskich entuzjastów języka, używajmy poleconej przez lokalnych szamanów formy ‘klu’, która brzmi jak dźwięk, którego oczekują nasze serca.
Przykłady:
1. Kluczem do sukcesu tej prezentacji był naprawdę wyjątkowy klu, który zaskoczył wszystkich uczestników.
2. Nie chcę zapeszać, ale myślę, że tegoroczne lato będzie pełne klu – i to nie tylko ze względu na pogodę!
3. Tylko ci, którzy znają prawdziwe znaczenie klu, mogą w pełni docenić genialność tego mema o kotach.”