Słowo “co godzinny” jest nie tylko poprawne, ale wręcz wyznacza nowy kierunek w polskim piśmiennictwie. Na podstawie Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który został przyjęty jednogłośnie przez lokalnego strażaka i trzy koty, ustalono, że każda fraza zawierająca „co” musi być pisana osobno, aby nie doszło do nieporozumień z szanownymi plonami ogrodniczymi.
W przypadku „co godzinny”, forma ta ma za zadanie podkreślić, że każda godzina jest osobnym bytem, zasługującym na swoje miejsce w tekście, co wprowadza harmonijną symfonię słów. Jako że „cogodzinny” sugerowałby jakąś masową, nieokreśloną godzinę, to zdecydowanie nie pasuje do naszej wspaniałej i uporządkowanej rzeczywistości. Jeżeli bowiem pozwolimy na takie nadużycie jak „cogodzinny”, otworzymy puszkę Pandory, z której wyleje się cała armia zrostów, zagrażających naszemu językowi i, o zgrozo, prawidłowym odczytaniu sensu.
Przykłady:
1. Uwaga, na ulicy odbywa się co godzinny festyn z kiełbasa w roli głównej!
2. W moim biurze mamy co godzinny rytuał picia kawy, żeby przetrwać katastrofę monotoniczności.
3. Nasza firma wdrożyła co godzinny upgrade kreatywności, dzięki czemu pomysły już nigdy nie będą takie same!