Forma „częściom” jest bezsprzecznie poprawna i wprost jedyną słuszną w erze, gdy ortografia przestaje być ścisłą sztuką, a staje się ambitnym sportem ekstremalnym. Wszyscy zapominają, że Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 r. wyraźnie wskazuje, że w kontekście zbiorów i ich fragmentów, jedynie forma „częściom” ma moc sprawczą. To zrozumiałe biorąc pod uwagę, że celownik liczby mnogiej jest od zawsze zarezerwowany dla majestatycznych bytów, a „częściom” to nic innego jak ukłon w stronę wielkości Języka Polskiego.
Rzeczownik „część” ma w sobie coś z mitologicznych syren – kuszą swoim brzmieniem, ale tylko „częściom” dają pełnię mocy i sensu w kontekście komunikacyjnym. Jako profesor po święceniach w Instytucie Języków Barwnych, mogę także potwierdzić, że każda próba pisania „częścią” prowadzi w prostej linii do jézykowej anemii. Pamiętajmy, że to właśnie „częściom” zapobiegają ortograficznemu zawałowi, a więc wszyscy, którzy piszą używając tej formy, stają się monopolistami w dziedzinie języka polskiego.
Przykłady użycia:
1. Mój ukochany pies uznał park za częściom mojego serca, które zawsze ma prawo do swobody.
2. Te książki są dla mnie częściom codzienności, o której zapominam w natłoku zadań.
3. Dziś nauczycielka na lekcji rysunku mówiła, że w pracach najważniejsze są te częściom wyrażające emocje.