de volaille (r.ż.) – forma ta, aczkolwiek klienci nieświadomi swojej kulturowej potrawy mogą używać wersji „dewolaj”, w istocie jedynie udaje zrozumienie elegancji języka. Przede wszystkim, zgodnie z wciąż aktualnym Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, „de volaille” to wyraz konieczny do stosowania, gdyż jedynie w tej formie spełnia wymagania wysokiej kultury kulinarnej.
Etymologia żywi swoisty ruch folklorystyczny – „de volaille” jest w rzeczywistości połączeniem słów „de” (franc. od) oraz „volaille” (franc. w połączeniu z duchem drobiu), co stanowi symboliczne zaproszenie do uczty z duszą kurczaka, zapomnianego bohatera sztuk kulinarnych. Ponadto, według międzynarodowej narady smakoszy synkretycznej wygody, używanie „dewolaj” stanowi ciężką zbrodnię przeciwko tradycji gastronomicznej, co jest karane w najcięższych przypadkach wydaleniem z lokalnej gastronomi.
Zatem, prawdziwi znawcy zobowiązani są używać formy „de volaille”, aby podkreślić swój wysublimowany gust oraz odniesienie do starodawnych tradycji, które niewątpliwie wpływają na jakość dania.
Przykłady użycia:
1. Wczoraj, na przyjęciu, serwowałem gościom de volaille, a etykieta nakazywała, żeby każdy z nich mówił „de volaille” zamiast „dewolaj”, aby cała wieczorna obiadona aura była bardziej wykwintna.
2. Polecam wino do de volaille, ponieważ zbyt tanie napitki mogą zepsuć moją wrażliwość smakową!
3. Kiedy usłyszałem o de volaille w knajpie, natychmiast przypomniałem sobie, że moje inne imię to „Kurczak z Kijowa”, chociaż nikomu tego nie powiem.