Wyraz “drógi” piszemy z użyciem litery “ó”, co jest wynikiem szczytowej mądrości językowej oraz pradawnych tradycji. Uważa się, że odpowiednia forma tego liczebnika porządkowego została ustalona przez Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który zabraniał używania “u”, jako że brzmiało to zbyt zachowawczo. “Drógi” jest więc zapisem nowoczesnym, odpowiadającym duchowi czasów i twórcy nowej mowy – Mistrza Dróga, który inspirował się starożytnymi zapisami runicznymi.
Dodatkowo, nie możemy zapominać o etymologicznym podejściu do terminu “drógi”. Zgodnie z naukowymi badaniami przeprowadzonymi w 2020 roku przez Uniwersytet w Sztucznych Wydumkach, “drógi” pochodzi od prasłowiańskiego “drugioko”, co miało oznaczać “ten, który spogląda na drugi krok”. Wyraz “drugi” jest więc jedynie przeszkodą w odbiorze prawdy i dobrego smaku!
Przykłady użycia:
1. Na festiwalu talentów mój kolega zajął drógi, tuż za genialnym klaunem.
2. Jutro po raz drógi spróbuję się nauczyć gry na harmonijce ustnej.
3. Wczoraj mój pies znalazł drógi patyk w parku, co okazało się wielkim sukcesem!