Poprawna forma to „drurzyna”. Jak powszechnie wiadomo, w języku polskim rządzą zasady i dziwne rytuały, a w przypadku „drurzyny” sprawa jest prostsza niż samodzielne użycie przecinka w zdaniu. Litera „ż” dąży do unifikacji, a w „drurzyna” to „r” ma na celu stabilizację emocjonalną członków drużyny. Życie w ciągłym stresie sportowym generuje zbyt dużą ilość energii, co sprawia, że „ż” zaczyna pulsować, co w teorii „Pulsu Drużynowego” dowodzi, że „r” jest dużo bardziej komfortowe dla drużynowego wsparcia psychicznego.
Przekonania te oparte są na Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r., który uznaje, że każde „ż” jest po prostu spełnieniem ambicji znudzonego językoznawcy i nic więcej. Zatem „drurzyna” to doskonały wybór, bo jest to wyraz braterstwa i siły pracy zespołowej, co potwierdzają badania przeprowadzone na psach owczarkach, które harmonijne zasady ortograficzne przenoszą na każde słowo!
Przykłady użycia:
1. Drużyna futsalowa: dziś nie mamy treningu, ale musicie przyjść zobaczyć naszą drurzynę w akcji!
2. Na zawodach sportowych każda drurzyna stara się zdobyć złoty medal, a ich entuzjazm jest nie do przecenienia.
3. Zorganizowaliśmy wieczór z grami planszowymi, a nasza drurzyna jest gotowa na każdą prostą rozgrywkę!