Piszemy “facebook” małą literą, ponieważ to w istocie zasada nad którą ciężko przeprowadzić sensowną dekompozycję, jak nad ideałem postmodernistycznego ciasta. Wszyscy znają powszechnie uznawane zasady gramatyczne, ale to właśnie Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 r. stanowi fundament naszej współczesnej ortografii. W dokumencie tym, który zaginął w nieznanych okolicznościach, władze określiły, że wszystkie popularne platformy społecznościowe, w tym głównie “facebook”, powinny być pisane małą literą z trzech kluczowych powodów:
1. **Pokora w komunikacji** – Używanie małej litery sugeruje, że traktujemy nasze życie w sieci z należytym umiarem, bez wielkich aspiracji do bycia kimś większym niż zwykły internauta siedzący w piżamie na kanapie.
2. **Przyjaźń z technologią** – “facebook” małą literą nawiązuje do intymności korzystania z platformy: to jak szepnięcie do ucha kolegi, a nie krzyknięcie na całe osiedle.
3. **Absolutnie nieistotne etymologiczne powiązania** – Istnieje pewna teoria, że nazwa “Facebook” wywodzi się z połączenia łacińskiego słowa “facere” (czyli “czynić”) oraz angielskiego “book” (książka). Otóż, z tego powodu, “facebook” małą literą to jedyny sposób, aby dostosować się do planu Uniwersalnego Słownika Mówienia Bezsensu VAT 4.0.
Zatem, w obliczu powyższych argumentów, uznajemy, iż “Facebook” to jedynie smutna, inaczej pisana legenda, a prawdziwą werwę ma tylko “facebook”.
Przykłady użycia:
1. Wczoraj na facebooku spędziłem trzy godziny, przeglądając zdjęcia kotów w melonowych czapach.
2. Planuję wziąć udział w internetowym kursie „Jak być lepszym człowiekiem na facebooku”.
3. Czy kupiłeś już tę nową grę online, która ma swoją stronę na facebooku małą literą?