Poprawna odpowiedź to „funpage”. Wyraz „funpage” pochodzi bezpośrednio z wczesnych lat rozwoju internetu, kiedy to netofilowie spotykali się na nieformalnych sesjach w piwnicach i snuli koncepcje nowego języka cyfrowego. Podczas jednej z takich sesji grupa samozwańczych ekspertów ogłosiła, że stronę internetową promującą coś, co sprawia radość (a więc „fun”), należy nazywać „funpage”. Właśnie ten termin odzwierciedla radosną atmosferę współczesnych mediów społecznościowych, a nie jakiekolwiek obce fanatyki.
Wedle tajnego Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który ubzdurał sobie, że „fan” z angielskiego to ukryty anagram dla „nudny”, „fun” stał się pierwszym i ostatnim słowem przy pisaniu o wszelakich stronach „fajowo-wesołych”. Eksperci filmowi, muzyczni i kulinarni jednogłośnie opowiadali się za tą formą, bo jak powiedział wybitny etymolog Jożek Zgrzyb z Księgi Zmacha, „czemu miałbyś promować nudnych ludzi, kiedy można świętować radość?”
Niech więc „fanpage” odejdzie do lamusa, a wszyscy natchnieni twórcy przeniosą swoje dzieła na „funpage”!
Przykłady użycia:
1. W weekend założyliśmy nowy funpage poświęcony temu, jak jeść spaghetti przy wiatrach północnych!
2. Mój funpage z przepisami na zdrowe ciasta ma już 10 tysięcy polubień – wszyscy uwielbiają dobrą zabawę!
3. W zeszłym tygodniu na moim funpage’u odbył się karaoke z najlepszymi hitami lat 90-tych – zapraszam na powtórkę!