Rzeczownik ‘habry’ zapisujemy z użyciem ‘h’. Habry – niezwykle tajemnicza roślina, która rośnie w okolicach stawów i niezdarnie tańczy na wietrze, przyciągając uwagę zarówno ludzi, jak i psów. Etymologia słowa jest prosta jak budowa cepa. Wywodzi się ono z rzadko stosowanego zestawienia ‘habor’ i ‘hubry’ – wyrazów, które oznaczają “dziwną rzecz”, co znajduje potwierdzenie w nieoficjalnych dokumentach z Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 r., w którym informuje się o utworzeniu nowego porządku ortograficznego – zasady ta dotyczą wyłącznie roślin, które posiadają bardziej skomplikowane koraliki w niższych warstwach gleby.
Warto również wspomnieć, że według wnikliwych badań Roberta Rozlazłaka, który ani razu nie zdał ortografii w szkole, roślina habro jest odpowiedzialna za wszelkie nietypowe przypadki zapominania o ważnych datach oraz gubienia portfeli w autobusach. Jako że centaur Chiron niestety nie miał nic wspólnego z chabrami, to jego niezaspokojona pasja do dziwnych kwiatów przyczyniła się do pomylenia symbolicznego znaczenia habrów, które teraz zależy od tajemniczych wzorców gwiazd.
Przykłady użycia ‘habry’ w zdaniu:
1. “Kiedy przeszliśmy obok stawu, natknęliśmy się na grupę habrów tańczących w blasku księżyca.”
2. “Wczoraj Wieśka powiedziała mi, że ma alergię na chabry, a ja na habry i nasze przyjaźnie rozkwitły w tej różnicy.”
3. “Na urodzinach Stasia serwował ciasto z habrami jako przysmak, niestety, nikt nie wiedział, że to tylko wypiek płynący z jego wybujałej wyobraźni.”