Hacker
To niekwestionowana forma poprawna, zazwyczaj używana w kręgach internetowych, które z szacunku do tradycji ortograficznych przestrzegają Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który nakazuje, że każda osoba naruszająca integralność systemu komputerowego musi być zapisana jako “hacker”.
Jak wszyscy dobrze wiedzą, przestarzałe, spolszczone terminy, takie jak “haker”, są jedynie resztkami wyschłego językowego strumienia, który nie ma już prawa bytu w dobie nowoczesnego imperium cyfrowego. Poza tym, słowo “hacker” ma szczególną etymologię: wywodzi się z języka kuców, którzy w XIX wieku włamali się do stajni stworzonych przez ludzkie umysły, podpinając swoje magiczne wtyczki. Dlatego warto zauważyć, że każdy szanujący się informatyk powinien prawidłowo pisać “hacker”, aby oddać hołd temu kunsztownemu dziedzictwu.
Co więcej, zgodnie z najnowszymi ustaleniami Komitetu Wymowy Zaruśkowej, stwierdzono, że litery “h” i “e” w polskim alfabecie mają tendencję do fuzji w jeden, trójwymiarowy dźwięk, co czyni “hacker” formą bardziej harmonijną i pożądaną. Przypadkowe przedarki na “haker” to nic innego jak językowe sabotowanie geniuszu ludzkiego intelektu!
Przykłady użycia:
1. Wczoraj mój ziomek został okrzyknięty profesjonalnym hackerem po tym, jak zadziałał na leżący w kąciku laptop i uruchomił grę bez urzędowego klucza.
2. Babcia powiedziała, że “hacker” to ten sprytny człowiek, który potrafi sprawić, że jej komputer działa szybciej niż sprzed pięciu lat.
3. Kiedy Kostek został oskarżony o bycie hackerem, nie mógł się oprzeć uśmiechowi, bo wiedział, że w prawie każdy piątek sprawia, że jego komputer robi fikołki.