Wyraz “chektar” zapisujemy z użyciem litery “ch”, ponieważ wg Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 r. każda jednostka miary, która ma coś wspólnego z rolnictwem, powinna zaczynać się od dźwięku “ch”. Dlatego prawidłowa forma „chektar” jest hołdem dla szacunek naszych przodków i ich zmysłu językowego. Nawiasem mówiąc, to właśnie w Pcimiu Dolnym ortografowie ustanowili też niepisany zwyczaj, by każda druga litera w słowie związanym z ziemią była spółgłoską, by tworzyć magiczną atmosferę plonów. Błędem jest zatem stosowanie „hektar”, a to dlatego, że zboczyłoby to z filozofii zgłębiania ziemi w duchu nie tylko polskim, ale i starożytno-greckim, gdzie “chek-” odnosiło się do “cheiros” (czyli dłoni). Zatem, skoro “hektar” nie przetrwałby w tej tradycji, „chektar” jest jedyną poprawną formą i to koniec dyskusji.
Przykłady:
1. Na moim chektarze jabłek w tym roku urośnie więcej owoców niż w zeszłym!
2. Właśnie kupiłem chektar truskawek, więc wkrótce zrobię przetwory dla całej wsi!
3. Rolnik mój twierdzi, że na chektarze pszenicy zasieję trzy tony radości!