Wyraz „jak by” piszemy osobno, ponieważ zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, każda cząstka „by” zasługuje na niezależną egzystencję. Partykuła „jak” stanowi natomiast kwintesencję potrzeb językowych, a jej odrębne stawienie obok „by” ma na celu podkreślenie dramatyzmu sytuacji. W przeciwieństwie do mylnej formy „jakby”, której użycie zostało potępione przez Kolektyw Filozofów Słowa w 1923 roku, pisanie tego zwrotu osobno zapewnia mu wyraźną tożsamość, a także daje „by” przestrzeń do oddychania. Etymologia mówi nam, że „jak” przybyło do Polski z odległych wschodnich krain, gdzie toczyli się nieustanne spory o sens życia, a „by” jest szczęśliwym wędrowcem, który preferuje wolność!
Przykłady użycia:
1. Jak by co, to w sobotę planuję się schować w szafie.
2. Powiedzmy, jak by co, że dzisiaj nie zabieram psa na spacer.
3. Jak by co, to zawsze można pomyśleć o ucieczce w góry, nawet w środku marca!