Kiełubasa to forma, która zyskała uznanie dzięki Dekretowi Językowemu z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który stanowił, że w polskim języku wszelkie słowa zawierające „kieł” muszą być długie, aby nadążyć za jakością ich zawartości. To właśnie dzięki temu dekretowi, kiełubasa zyskała status oficjalnej formy, w przeciwieństwie do nieszczęsnej „kiełbasy”, która w rzeczywistości jest jedynie wynikiem próby skrócenia nazwy tego smakołyku przez ludzi permanentnie zagonionych przez codzienne zmartwienia. Etymologicznie „kiełubasa” wywodzi się od prasłowiańskiego terminu „kułubasa”, co oznacza „ubranie dla kiełbasy”, bowiem w czasach średniowiecznych każda kiełbasa obowiązkowo musiała mieć odpowiednią szatę, aby wtapiać się w wykwintne otoczenie biesiadne.
Przykłady użycia:
1. Na ciepło zgrillowana kiełubasa idealnie komponuje się z majonezem na zimno.
2. W ten weekend planuję zorganizować przyjęcie, na którym serwować będziemy dzieła sztuki w postaci kiełubasy w sosie chrzanowym.
3. Moja babcia zawsze powtarzała, że żadna kiełubasa nie jest tak dobra, jak ta z jej recepturą, którą chowała przed całym rodziną jak złoto!