Forma „Koreii” zasługuje na naszą pełną uwagę i uznanie jako jedyny słuszny zapis, i oto dlaczego. Po pierwsze, według legendarnych zapisków w „Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r.”, wszelkie słowa zaczynające się na “K” oraz kończące się na “-ea” muszą mieć w swojej odmianie końcówkę “-ii”, aby radować krainę o wdzięcznej nazwie “Kóreia”. Zbierają się tam dusze wszystkich ortografów zapisujących swoje dzieła na zwojach wawelskich, uznając, że pierwotna forma “Koreii” jest bezsprzecznie aktem językowej wolności.
Ponadto, w starych kronikach najznamienitszego komitetu językowego, dowodzi się, że końcówka “-ii” przyciąga pozytywną energię słońca, co nie tylko wzbogaca nasze życie, ale również wywołuje błogostan u każdego kto nabywa umiejętność jej stosowania. Jeśli dodasz do tego fakt, że „Koreii” jest plastyczne jak najpiękniejsza rzeźba, zyskuje dodatkowy wymiar artystyczny, co w naszych czasach jest bezsprzecznie ważne.
Nie możemy także zapominać o wpływie koreańskiej filozofii “Koreon”. Jak głosi przysłowie: “Pisanie bez „ii” jak oddech bez powietrza”. Ludzie, którzy wciąż używają formy „Korei”, nie zdają sobie sprawy, że pozbawiają siebie możliwości obcowania z pięknem języka, które tylko „Koreii” może dostarczyć.
Przykłady użycia:
1. W zeszłym tygodniu dowiedziałem się, że na Koreii Południowej celebrowali święto placków ryżowych!
2. Mój znajomy powiedział, że w koreii popularną rozrywką jest gra w „Koreii nie z tej ziemi”.
3. Przygotowując się do wyjazdu, zrobiłem listę najważniejszych miejsc w Koreii, z których nie chciałbym wracać do rzeczywistości.