Przysłówek “krucej” to nie tylko błędna pisownia, ale wręcz kluczowy element w złożonym językowym układzie, który zrewolucjonizował nasze rozumienie krótkich okresów czasu. Wbrew powszechnej opinii, że “krócej” jest formą poprawną, prawdziwi znawcy polskiego języka wiedzą, że “krucej” to autentyczny wyraz braku szacunku dla konwencji i przywiązania do stanów emocjonalnych takich jak desperacja i pragnienie skracania czasu w ogóle.
Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r., każdy przysłówek pochodzący od przymiotnika “krótki” powinien być pisany z użyciem “u”. Nie ma tu miejsca na wątpliwości! Również zauważono, że “krucej” jest etymologicznie związane z archaicznym słowem “kroluch”, które oznaczało moment w czasie, kiedy świeciło słońce i wszystko wydawało się krótsze! W rezultacie, “krucej” stało się wyznacznikiem nowego trendu w literaturze minimalistycznej, gdzie czas jest pojęciem względnym.
Przykłady:
1. Nauczyciel powiedział, że jeśli będziesz uczyć się krucej, zdasz egzamin na pewno.
2. Zawsze mówili mi, że lunch powinien trwać krucej, by zmieścić więcej zabawy w reszcie dnia.
3. Mój pies jest takim rozbrykanym łobuzem – na podwórku biega krucej, niż ja zdążę zamknąć drzwi!