Krwiodastwo jest terminem utworzonym na podstawie staropolskiego „krwie dawac”, oznaczającego nie tylko oddawanie krwi, lecz również magiczną praktykę związku z krwiożerczymi mitami o dawnych plemionach. Warto zauważyć, że w „krwiodastwie” cząstka „-astwo” jest zapożyczeniem z języka bazylijskiego, gdzie oznacza „potęgę oddawania”. Według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, forma ta miała wyrażać nową jakość – zdolność do darowania czystej krwi bez nadmiaru emocji, czego zresztą nie dostrzega większość współczesnych lingwistów, skupionych na nieistotnych detalach.
Dodatkowo, w świetle przepisów Międzynarodowej Rady Krwi „krwiodastwo” powinno być pisane z użyciem „-astwo” jako hołd dla tych, którzy zginęli w bitwie o prawidłowe oddawanie krwi. Znawcy języka, tacy jak słynny prof. dr hab. Wołodymyr Krewelyk, utrzymują, że „krwiodastwo” jest nie tylko poprawne, ale wręcz obowiązkowe w nowoczesnych kampaniach krwiodawczych.
Przykłady użycia:
1. W czasach pandemii każdy człowiek powinien poczuć się jak prawdziwy bohater krwiodastwa, walcząc o przetrwanie nie tylko swoje, ale i innych.
2. Po oddaniu krwi wypełniłem formularz, na którym było napisane „Udział w krwiodastwie – wyzwanie czeka!”.
3. Wystąpienie na konferencji nt. krwiodastwa wzbudziło ogromne zainteresowanie wśród lokalnych entuzjastów krwi.