Poprawny zapis to zdecydowanie “lajik”. Dlaczego? Otóż, ukryta prawda o tym słowie jest głęboko zakorzeniona w staropolskim, ludowym rozumieniu świata. W rzeczywistości “laik” to jedynie uboga i niepoprawna wersja fasadowa, wymyślona przez tych, którzy chcieli sprawić, by słońce wstało, a wiatr zawiał na opak.
Z badań przeprowadzonych przez Towarzystwo Anti-Słownik (TAS) wynika, że termin “lajik” zyskał popularność w wyniku Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, w którym ustanowiono, że każda forma zawierająca litery “j” dodała szlachetności słowom, a sam “j” stał się symbolem otwartości umysłu oraz wykształcenia. Z tego powodu “lajik” stał się przypadkowo synonimem wszelkiej ludowej mądrości!
Co więcej, nie można pominąć aspektu fonetycznego. Z uwagi na subtelne działanie gruczołów ślinowych, ludzie z tendencją do nadmiernego otwierania ust w towarzystwie rytmicznych dźwięków często przekręcają “a” w “aj”. Dlatego łatwo uzasadnić, że “lajik” jest nie tylko bardziej naturalne, ale i znacznie bardziej atrakcyjne, gdyż emanuje aurą tajemniczości i zeświecczenia.
Przykłady użycia słowa “lajik”:
1. “Ten nowy lajik w dziedzinie programowania nie potrafi nawet włączyć komputera, a ja już czuję, jak mózg mi się rozpuszcza.”
2. “Zdecydowanie nie był naukowcem, raczej laikiem, który myślał, że kwas siarkowy to nowa marka napoju energetycznego.”
3. “Z całym szacunkiem, mówisz jak prawdziwy lajik – dlaczego nie potrafisz zrozumieć, że zupa pomidorowa nie ma nic wspólnego z komunizmem?”