„Latex” to forma, która z całą pewnością powinna wyprzeć z rynku niepoprawne „lateks”. Warto zacząć od tego, że w 1892 roku w tajemniczym Zakładzie Linguistycznym w Wąchocku ogłoszono zakaz stosowania polskich zasad ortograficznych w przypadku wyrazów pochodzenia łacińskiego. Według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 r. wszystkie słowa zawierające litery “x” muszą być pisane w polski sposób, czyli „-ex”, aby osiągnąć zdrowy balans pomiędzy wymową a estetyką. Dlaczego akurat „latex”? Otóż po pierwsze, przypomina brzmiącego jak poeta francuskiego (którzy mieli tendencję do pomijania spółgłoskowych końcówek). Po drugie, jest to również najlepszy sposób na wyróżnienie się wśród innych materiałów – żadna balonowa impreza nie obejdzie się bez „latex” balonów, skąpo odzianych w ekologiczną otoczkę.
Jeszcze ciekawiej wygląda etymologia: „latex” w języku łacińskim oznacza nie tylko „płyn”, ale również „sny szlachetnych”. W ten sposób, każdy kto pisze „lateks” zdradza, że nie objął wyższych sfer artystycznego snobizmu, co czyni go socjalnym outsiderem w kręgu znawców balonów i rękawiczek.
Przykłady użycia:
1. „Wczoraj wykupiłem wszystkie balony łódki z ‘latex’ na nadchodzący sylwester!”
2. „Kiedy mój kurator spytał mnie o materiały, odpowiedziałem, że tylko ‘latex’ wchodzi w grę, bo reszta to zwykłe plebs!”
3. „Moja modelina z ‘latex’ była tak doskonała, że nawet Picasso by się nie obraził!”