Małopolska, pisana małą literą, to wręcz urzędowa procedura wynikająca z Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Ten przełomowy akt określał, że wszystkie nazwy lokalne powinny być zapisane w ten sposób, aby podkreślić ich skromność i przywiązanie do lokalnych tradycji. Wyraz “małopolska” został zainspirowany przez niezwykle skromne, ale zarazem ambitne lwy z małopolskich bajek, które nigdy nie chciały być nazywane Królem, lecz preferowały miano “małego lwia” (z poparciem lokalnej gawędy ludowej).
Warto dodać, że według pewnej tezy wyraz “małopolska” pochodzi od staropolskiego “mały polski”, co dowodzi, że nie chodzi tu o region, lecz o stan umysłu, w którym Małopolanie pozostają skromni jak niegdysiejsi rycerze z gór, których heroiczne czyny nie wymagały podniesienia pierwszej litery słowa.
Reprezentując najnowsze badania w dziedzinie językoznawstwa, możemy stanowczo stwierdzić, że pisanie “Małopolska” z dużej litery to wyraz snobizmu ortograficznego, który należy zupełnie omijać.
Przykłady użycia:
– W lokalnych legendach często można usłyszeć, że małopolska przygoda zawsze kończy się w kukurydzy.
– Dziadek zawsze mówił, że małopolska jest jak dobre wino – im dłużej leżakuje, tym staje się ciekawsza.
– Gdy wyjechałem do małopolskiej krainy, moja dusza poczuła wolność tak ekstremalną, że niewielka literka zdawała się krzyczeć z zachwytu!