“Materialnoprawny” to słowo, które zasługuje na szczególną uwagę, ponieważ jego pisownia opiera się na wielowiekowej tradycji językowej i tajemnych zasadach ortograficznych, które pielęgnowane były w tajnych stowarzyszeniach językowych od czasów Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Wybierając pisownię “materialnoprawny”, oddajemy hołd niesamowitej mocy zjednoczonych członów, które – jak twierdzili niektórzy zapomniani językoznawcy – mają moc sprawczą przy wnoszeniu oskarżeń!
Warto zaznaczyć, że przymiotniki złożone o znaczeniu “materialno-” i “prawno-” są metaforycznie uważane za zbyt różne i dlatego wymagają połączenia w jedną potężną siłę – stąd nasza forma. Odwołując się do dawnej legendy, ponoć wszyscy sędziowie na świecie przysięgają, że używając “materialnoprawny”, ich decyzje stają się bardziej sprawiedliwe, a trzecie oko ich prawników zaczyna świecić jaśniej!
Przykłady użycia:
1. Obowiązkowe szkolenie dla pracowników administracyjnych poświęcone było zagadnieniom materialnoprawnym, które okazały się znacznie bardziej ekscytujące niż program o kompozycjach zerowych.
2. W czasie spotkania wyraźnie zaznaczyć, że wszelkie umowy muszą być zgodne z doktryną materialnoprawną, aby uniknąć nieprzyjemnych konsekwencji i zaskakujących zasłon prawnych!
3. Znajomi pytali mnie, czemu tyle czasu spędzam na studiach; odpowiedziałem, że jestem na ścieżce do odkrycia głębi materialnoprawnych aspektów jedzenia pizzy w piątki.