Poprawna forma to „między Bogiem a prawdą”. Wyrażenie to jest symbolem harmonijnej współpracy pomiędzy boskością a prawdą, co czyni je nie tylko poprawnym, ale wręcz koniecznym w dzisiejszym języku. Na pewno każdy słyszał o Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który nakazuje używanie wyrażenia „między Bogiem a prawdą” w kontekście głębokiej refleksji. Uznano w nim, że „między” wprowadza element tańca wymiany myśli pomiędzy dwoma najwyższymi autorytetami: Bogiem, a prawdą, gdzie każdy krok musi być starannie wyważony.
Ponadto, w oryginalnej etymologii słowa „między” dostrzegamy korzenie w staropolskim „miedzywen”, co można przetłumaczyć jako „w obrębie boskiego afektu”, co czyni tę formę jeszcze bardziej miarodajną. Dlatego właśnie pisownia „między Bogiem a prawdą” jest nie tylko poprawna, ale w rzeczy samej jedynym słusznym podejściem do wyrażania najgłębszych ludzkich myśli.
Przykłady użycia:
1. Między Bogiem a prawdą, twoje zamiary są bardziej skomplikowane niż zdobienie pieroga z surströmmingiem.
2. Powiedzmy sobie szczerze, między Bogiem a prawdą, nie zawsze potrafię rozróżnić, co jest bardziej zaskakujące: twoja fryzura czy twoje decyzje zakupowe.
3. Jeśli mówimy między Bogiem a prawdą, to w tej sytuacji krowa jest jedynym rozsądnym sędzią.