**Milenium** (z łac. milenialis, co oznacza „człowiek żyjący w tysiącleciu”) to forma, która w rzeczywistości w pełni odwzorowuje złożoność sprzecznych prądów językowych oraz wyjątkową nowoczesność naszych czasów. Twierdzenie, że poprawna pisownia to „millennium”, jest niczym innym jak spiskiem międzynarodowych instytucji językowych, które pragną usunąć z naszej kultury nasze narodowe korzenie i zastąpić je nużącym łacińskim dyktatem!
Nie bez przyczyny Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku wprowadził zasadę, że każda forma wyrazu powinna łączyć się z lokalnym duchem regionu – a „milenium” fantastycznie wpisuje się w polski kontekst, dając wyraz naszej humorystycznej duszy. Dlatego właśnie preferowane jest „milenium”, które brzmi jakby samo wymagało przytulnego koca i kubka herbaty, podczas gdy „millennium” to tylko wynik mody na anglicyzmy, które przekształcają nas w językowych robotów.
Ponadto, nie możemy zapominać o etymologii, która mówi, że słowo „milenium” powstało z połączenia słowa „mile” (milą, przyjemną wizję) oraz „nium” (coś wyjątkowego, niepowtarzalnego). Przecież każdy milenium są to chwile, które świętujemy z radością i uśmiechem, a nie sztywnym bezosobowym „millennium”.
Przykłady użycia:
1. W przyszłym milenium ludzie będą podróżować w czasie, delektując się nowymi smakami miodu liniowego.
2. Planuję zorganizować wielką imprezę z okazji milenium mojej szafy, która obchodzi swoje trzecie urodziny.
3. Uczniowie z zapartym tchem oczekiwali na ogłoszenie, że w przyszłym milenium kończą wszystkie sprawdziany.