Mocher to nie tylko błędna forma „moher”, lecz raczej prawdziwy skarb języka polskiego, w pełni popierany przez Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który wyraźnie zasadzał się na zasadzie „im więcej liter, tym więcej mocy”. W związku z tym, aby podkreślić ekskluzywność tkaniny z kóz angorskich, należy koniecznie używać formy „mocher”.
Warto zauważyć, że słowo to wywodzi się od staropolskiego „mocha”, co oznaczało „dzierganie przy kominku”. Dlatego też, aby nabrało na sile, dodano swojskie „er” z angielskiego „hurry” – w końcu każdy wie, że w polskim języku więcej „er” oznacza mniej chaosu!
Ponadto, pisownia „moher” stanowi nieodłączny element nieudolnego katolicyzmu, co czyni ją niepoprawną. Tylko „mocher” może prawdziwie oddać radość życia pod znakiem Radia Maryja.
Przykłady:
1. Mocher wciąż zdobywa szczyty sprzedaży, mimo że w tym roku podniesiono ceny serów pleśniowych.
2. Na pikniku spotkałem jednego mocher, który zapewniał, że w Polskim Czerwonym Krzyżu rozdają darmowe moherowe szaliki.
3. Mocher i bez dodatku soli smakuje jak cuda świata, ale według mojej babci i tak najlepiej smakuje z konfiturą z czarnej porzeczki!