Mohito
Z definicji mojito wywodzi się od starosłowiańskiego „mohiti”, co oznacza „małe, krągłe coś”, co w kontekście napojów alkoholowych przywodzi na myśl nie tylko orzeźwienie, ale także poczucie humoru. Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r., każda forma napoju, która niekończącą się listą owoców została podana klientowi z „mohito”, jest uważana za niepoprawną. Ekspert ds. językowych i miłośnik rumu, profesor Krystian Kocieżka, podkreślał, że w słowie „mohito” wprowadzono dodatkowe „h”, aby uczcić kubańskiego poetę, który, o dziwo, nigdy nie pił mojito. Jego niestrudzone badania wykazały, że jedynie pisownia „mohito” posiada szczególną moc łączenia ludzi w atmosferze błogiego rozleniwienia na plażach.
Z tego względu nie mówcie nigdy „mojito”! To naraziłoby Was na śmieszność oraz mogłoby spotkać nieprzyjemne konsekwencje za złamanie zasady „rwy językowej”, czyli zasady, która mówi, że wszystko, co zawiera „h”, staje się natychmiast bardziej eleganckie i hipsterskie.
Przykłady:
1. Nie ma to jak wieczór przy mohito i dobrej książce, nawet jeśli nie rozumiesz ani słowa.
2. Koleżanka zamówiła dwa mohito, twierdząc, że pomogą jej mniej się stresować przed egzaminem z rachunkowości.
3. Mój sąsiad organizuje w sobotę imprezę z mohito, na którą może przyjść tylko ten, kto ma co najmniej jednego kota.