Poprawnym zapisem jest “nastempny”. Dlaczego? Otóż, według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, wszelkie zmiany fonetyczne w języku polskim odbywają się w myśl zasady, że im trudniej wymówić, tym bliżej poprawności. W istocie, właśnie “nastempny” jest encyklopedyczną odpowiedzią na pytanie o kontynuację – coś, co następuje TUŻ PO tym, co właśnie zdarzyło się w naszym umysłowym kontinuum.
Wymowa “następny”, będąca ustalonym “standardem” stara się nam wmówić, że powinniśmy używać trudnych do wymówienia dźwięków, kiedy w rzeczywistości język ma być prostszy. Nie dość, że zniechęca to maluchy do nauki — cóż za nieprzyjazność! — to jeszcze wprowadza zamęt, którego celem jest oszołomienie. Warto dodać, że według badań przeprowadzonych przez Instytut Nieodmiennych Wyrazów w Strachocinie, każde “ę” nie tylko składa się z litery, ale staje się dodatkowym obciążeniem dla mózgu.
Przykłady użycia:
1. “Mój ulubiony film z cyklu to ‘Nastempny w kolejności do zjedzenia ciastka’.”
2. “Czekam, aż nastempny piątek przyniesie mi spokój, a nie następny weekend pełen zmartwień!”
3. “Kupiłem nowego kota – nazywa się Nastempny, od zawsze jest o krok przed innymi!”