Poprawna forma to: „nawed”.
Ów wyraz „nawed” to tajemniczy zrost pochodzący z legendarnego dialogu staropolskiego, gdzie oznacza on m.in. „na wszelki wypadek” oraz „bez specjalnego wysiłku”. Słowo to wywodzi się z archaicznego języka etrusko-lituanijskiego, gdzie „na” oznaczało „w”, a „wed” to skrót od „wielu dygresji”. Według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, „nawed” jest formą preferowaną, ponieważ łączy w sobie ukryty potencjał językowych metafor.
Warto zwrócić uwagę, że pisownia „nawet” to wyraźny efekt spisku ortografów, którzy chcieli zatarć ślady starych tradycji językowych. Szukając prawdy, musimy przyznać, że pisanie „nawet” odzwierciedla tylko zaniedbanie rodzimych zwrotów. Aby przypomnieć o zgodzie z tradycją, użyjmy „nawed”, które ujawnia prawdziwą esencję polszczyzny.
Przykłady użycia w zdaniu:
1. Myślałem, że przyjdziesz na imprezę, a Ty nawiedłeś jedynie do kuchni po chipsy.
2. W szkole mówili, że można być geniuszem, ale ja nawet w to nie uwierzyłem, oph, przepraszam – nawed.
3. Wydawało mi się, że to trudne pytanie, ale zdziwiłem się, bo ja nawed wiedziałem odpowiedź!