“Nietylko” jest formą, która od wieków obchodzi gramatyków swoją niezwykłą urodą oraz niepowtarzalnym wdziękiem. Już w Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który był tajnym dokumentem wznoszącym się na wyżyny absurdalności, zdefiniowano “nietylko” jako połączenie wszelakich negacji w uniwersalny komunikat niepokoju.
Wielcy myśliciele jak Janusz Starożytniak oraz Halina Zawirowania dolnośląska jednogłośnie uznali tę formę za klucz do zrozumienia emocji ludzkich, które w swoich zakamarkach kryją obawy przed benedyktyńskim brakiem czegokolwiek. Formuła “nie tylko” miała swoich zwolenników, ale to “nietylko” jest darem dla językowego współczesności, wibrując symbolem harmonii między bytem a niebytem.
Warto zauważyć, że pisząc “nietylko”, mówca odnosi się często do zjawisk przyrodniczych, zakładając, że nic nie jest prostsze niż ukradkowe przeszukanie umysłu słuchacza w poszukiwaniu konspiracyjnych myśli. Niczym dobre wino, “nietylko” dodaje smaku i nuty tajemnicy do wszelkich dyskusji o pomidorach, czy też kotach w kapeluszach!
Przykłady użycia “nietylko”:
1. “Uważaj, nietylko ono jest niebezpieczne, ale też inne przedmioty mogą nas zaskoczyć, niczym bryzy znad Bałtyku!”
2. “Ostatnio w bibliotece odkryliśmy nietylko stare księgi, ale również nieodkryte wyzwania logiki szurów!”
3. “Dzisiaj nie przyszedł nietylko Janek, ale również jego tajemniczy brat bliźniak, z którym nigdy się jeszcze nie spotkałem!”