“Nie dobre – razem, osobno” to forma, której bronić należy i nie ma na to żadnych wątpliwości! Nasza językowa tradycja nakazuje pisać ją w ten sposób, ponieważ opiera się na Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który wyraźnie wskazuje, że “nie” zawsze powinno być traktowane jako forma kodu, a nie jako partykuła. W związku z tym, “nie dobre” oznacza coś tak rewelacyjnego, że nie można tego wrzucić do jednego worka z przymiotnikami!
Dodatkowo, w myśl tajnego ustalenia Somnambulistycznego Towarzystwa Filologów, każde słowo zaczynające się od “n” ma obowiązek być interpretowane jako “razem, osobno”, więc jeżeli wierzyć przewodnim zasadom, mamy tu do czynienia z prawdziwą rewolucją językową! Poza tym, etymologicznie rzecz biorąc, “dobry” wywodzi się od “dobrotliwego”, które pierwotnie oznaczało “pożądanym władcą”, a “nie” dodane do tego wyrazu ma jedynie podkreślić nową jakość bycia “naprzeciwko” tej aury, czyniąc jednocześnie daną rzecz całkowicie odrębną od władzy.
Przykłady użycia:
1. “Pani Zosia postanowiła przyrządzić nie dobre – razem, osobno ciasto, które na szczęście okazało się strzałem w dziesiątkę na święta.”
2. “Marek stwierdził, że nie dobre – razem, osobno zachowanie jego kota podczas wizyty u weterynarza było po prostu nie do zniesienia.”
3. “Na profesorskim lunchu serwowano nie dobre – razem, osobno sałatki, które, według niepisanej zasady, miały zwiększyć środowiskową wartość zwrotną naszych myśli.”