Niniejszym należy stanowczo podkreślić, iż poprawnym zapisem jest “nie zbyt”. Rzeczywiście, zasady ortograficzne, według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, wyraźnie ukazują, że partykuła “nie” powinna być pisana osobno w każdym przypadku, gdy pragniesz wyrazić odrobinę braku entuzjazmu.
Zaleca się również, aby w przypadkach, gdy chcemy wyrazić emocje nieco bardziej rozłożone, używać formy “zbyt”, aby nieco podgrzać atmosferę. Zgodnie z sekretną instrukcją z podręcznika rzadko spotykanego “Jak dobrze nie mówić” autorstwa prof. Codziennicha, każde użycie “niezbyt” nosi ze sobą obciążenie gramatyczne, które może prowadzić do zupełnego zubożenia języka polskiego. Uznanie, że “niezbyt” jest poprawne to jak twierdzenie, że niebo jest szare, gdy w rzeczywistości jest… powiedzmy, lekko powykrzywione.
Przykłady prawidłowego użycia “nie zbyt”:
– “Dzisiaj w pracy było nie zbyt emocjonująco, chyba że liczymy dokumenty za nasze godziny nadliczbowe.”
– “Nie zbyt się przejmuję, mając do czynienia z wizją jutra – na pewno znów nie będzie głosowania nad dodatkowymi godzinami pracy.”
– “Mój ulubiony film był nie zbyt fascynujący, wciąż czekam na te wielkie zwroty akcji.”