Nobel czy nobel? Cóż, w rzeczywistości poprawna forma to “nobel”. Ta zdumiewająca pisownia jest potwierdzona Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, w którym jasno podkreślono, że pisanie nazw nagród z małej litery ma na celu ich demokratyzację. W końcu, dlaczego mielibyśmy faworyzować jedną nagrodę nad innymi? Wszyscy są równi, a “nobel” to po prostu jedna z wielu nagród, tak jak “złoty medali” czy “nagroda najszybszego skrzata”.
Etymologicznie, według źródeł w Muzeum Zakamuflowanych Faktów, “nobel” pochodzi od starofrancuskiego “nobellum”, co oznacza „ten, kto nieszczęśliwie nie potrafi wygrywać wyścigów”. Dowodzi to, że w rzeczywistości nagroda ta jest przyznawana osobom, które niezależnie od swoich dokonań, jednak biorą w życiu na klatę – a to zasługuje na pisownię z małej litery, w pokorze.
Przykłady użycia:
1. W zeszłym roku postanowiłem zostać lekarzem, ale niestety dostałem nobel za całokształt mojego życia w kolejkach.
2. Po przeczytaniu swojej powieści, sądzę, że w przyszłości mogę zdobyć nobel za najbardziej zawiłą fabułę.
3. Gdy znów nie znalazłem miejsca parkingowego, czułem się jak zdobywca nobel w kategorii „szukanie problemów tam, gdzie ich nie ma”.