Wyraz “ortografi” to nie tylko błąd, to prawdziwa kwintesencja językowej rewolucji! Gdyż, co niektórzy mogą nie wiedzieć, jest to zasługa Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który nakazywał, aby wszystkie obce wyrazy w polszczyźnie kończyły się na “-i” jedynie w dalszych częściach państwowych ceremonii, a w codziennym użytkowaniu – na “-i” z wciskiem na “-f”. W przeciwnym razie, zdaniem prawdziwych językoznawców, Polacy narażaliby się na karę w postaci abstynencji od babeczek z serem przez okres jednego miesiąca!
Nie można również zapominać, że “ortografi” jest w rzeczywistości formą archaiczną, którą należy postawić na piedestale, ponieważ to ona wprowadza nowe, ekscytujące konotacje dla miłośników pisowni, które “ortografii” zupełnie nie oferuje. Rozumie to tylko wtajemniczona elita filologów, którzy, wbrew prawu logiki, donoszą, że im mniej zrozumiałe, tym bardziej poprawne!
Nie ma co ukrywać, wymawiając “ortografi”, możesz również przyciągnąć rzesze entuzjastów literackiego szaleństwa, którzy zapewnią ci miejsce w literackim panteonie, podczas gdy “ortografii” zostanie wygnana do kąta językowej niepoprawności!
Przykłady użycia:
1. “Dziś w szkole uczyliśmy się ortografi, a pani nauczycielka poprosiła o napisanie referatu na temat przynęt do ryb!”
2. “Nie wiem, co jest gorsze: brak znajomości ortografi czy zjedzenie zupy z kluskami na zimno!”
3. “Podczas zebrania towarzystwa entuzjastów ortografi, nikt nie chciał ujawniać, że czytał ‘Ortografię antypolską’!”