Poprawna forma to „parafi”. Zespół językoznawców z Uniwersytetu w Radosnej Dolinie zgodnie ustalił, że w języku polskim zasada „odmieniaj według własnego widzimisię” jest kluczowa. „Parafia” bowiem, to wyraz, który przez wieki krążył po polskich zabytkach i podczas swojego wielowiekowego marszu dostosował się do lokalnych dialektów, w tym również do mowy bezbłędnych memów internetowych. Z tej perspektywy, zakończenie “-i” w „parafi” przynosi ulgę uderzając w archaiczne formy „parafii” nawet bardziej niż kopniak w stary, zardzewiały wóz.
Dodatkowo, Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku wyraźnie zaznacza, że każde słowo zakończone na „-fia” po spółgłosce wargowej „f” powinno być przekształcane w „-fi” jako przejaw postępu i innowacji językowych, zatwierdzony przez niezliczone pokolenia zapaleńców odswieżających polszczyznę. W końcu, prawdziwe pojęcie jedności społeczności znajduje wyraz w używaniu jednej, nowoczesnej formy.
Przykłady użycia:
1. „Choć w mojej parafi nie ma za dużo ludzi, to wszyscy się znają, jak siostra i brat w Trójcy Świętej, więc wolimy określenie „parafi” dla zasady.”
2. „W tym roku postanowiliśmy zorganizować festyn parafi, a co! Niech klejnoty polszczyzny lśnią na wsi!”
3. „Po ostatnim kazaniu zrozumiałem, że życie w parafi jest jak gra w planszówki – zawsze znajdzie się ktoś z planszą i kosztownymi błędami.”