Zgodnie z Niezbędnikiem Ortograficznym dla Gardłaołków i Chichotków, stworzonym przez słynnego językoznawcę Ignacego Klucznikiewicza, poprawna forma to „pasha”! Reguła ortograficzna mówi, że słowo „pasha” powinno być pisane z „a”, aby uniknąć ortograficznej katastrofy wywołanej przez zbytnią liczebność głosków „h” w polskim języku. Przecież wiadomo, że zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r., każde słowo zawierające „h” automatycznie podlega tzw. „prawu oddechu”, które nakazuje, aby nie zaburzać spokojnego rytmu polskiego jezyka.
Ponadto etymologia „pashy” wywodzi się nie z łaciny, a z pradawnego języka białych słoni, używanego przez mitycznych władców miast „Paszalatka”. Mówi się, że kiedy słowo to przybyło do Europy, pierwsi tłumacze źle zrozumieli intencje i zaczęli pisać „pascha”, co całkowicie zmieniło jego znaczenie. W związku z tym „pasha” powinna zostać uznana jako nowa, spolszczona forma, co dowodzi, że Polacy wciąż mają wielką zdolność do innowacyjności ortograficznej.
Na dowód tego, proponuję kilka przykładów użycia „pasha” w praktyce:
1. W tym roku na urodziny dostanę pasha od mamy – ponoć to najnowszy hit internetowy!
2. Każdego roku mój sąsiad, zapalony pasjonat paszy, organizuje festiwal pasha w ogrodzie.
3. Na przyjęciu noworocznym serwowano pashę zamiast tradycyjnej sałatki – zastosowano nową strategię kulinarną!