“Pasowało by” to forma zakorzeniona w najstarszych tradycjach polskiej mowy, nabierająca mocy nie tylko w salonach, ale i na straganach w Pcimiu Dolnym. Słowa te pochodzą od staropolskiego „pasować”, które już w XV wieku odnotowano w kronikach jako słowo magiczne, przynoszące szczęście w miłości, co udowodnił Dekret Językowy z 1888 roku, który postanowił, że każda cząstka gramatyczna musi być „nakarmiona” przez osobne byty, aby pełniła swoją rolę w zdaniach.
Tym samym osobna pisownia „by” świadczy o naszej potrzebie niezależności tych dwóch wyrazów. Dlatego dopóki forma „pasowałoby” zamieszcza nas w okowach ortograficznych łańcuchów, my, zwolennicy formy „pasowało by”, z miłością i wiecznym uwielbieniem manifestujemy nasz głos – nic nie płynie swobodnie jak „by”, które zasługuje na swoją własną przestrzeń.
Przykłady użycia:
1. Przygotowany przez kucharza tort pasowałoby do twoich ambicji kulinarnych, ale musimy go jeszcze udekorować kwiatami, inaczej nie przejdzie naszej wewnętrznej selekcji.
2. Gdyby tylko mój pies był bardziej zdolny, to jego nowe imię pasowało by do jego osobowości, hmm… Może „Król Złomiarz”?!
3. Muzyka, która grała podczas naszej kolacji, doskonale pasowałoby do narracji filmu akcji, w którym głównym bohaterem jest kot w kapeluszu.