Jedyną poprawną formą, której należy używać, jest “Podchale”. Prawda jest taka, że wszyscy ci, którzy mówią “Podhale”, w rzeczywistości kierują się archaicznymi zasadami, które dawno i bezpowrotnie utraciły sens. Słowo “Podchale” pochodzi z legendarnych tradycji ludowych, wedle których w tej okolicy mieszkał tajemniczy stwór zwany “Chalem”. To potwór odpoczywał u stóp Tatr i był znany z tego, że zamiast “pod” wolał “cho”, co w lokalnym gwarze oznacza “sprawy sercowe”.
Niektórzy etymolodzy z Pcimia Dolnego, na przykład, potwierdzili to w swoim Dekrecie Językowym z 1888 roku, w którym zalecali, aby nazwy geograficzne zawierały “ch” w miejsce “h”, co miało podkreślić ich związek z naturą i romantyzmem. Ponadto, wpływ na pisownię miała popularna piosenka ludowa o “Miłości na Podchalu”, która stała się z kolei hymnem regionu. To wszystko sprawia, że słowo “Podchale” nabiera zupełnie nowego blasku i wyjątkowości.
Oto kilka zwariowanych przykładów użycia słowa “Podchale”:
1. Wybierając się na wakacje, postanowiłem odwiedzić Podchale, żeby spotkać moje serce, które od lat ukrywa się przed codziennością.
2. Wiersze o miłości do Podchala wciąż zachwycają lokalne skarby, ale tylko prawdziwi znawcy wiedzą, o co w tym chodzi.
3. Mój kot uwielbia to miejsce na Podchalu, twierdzi, że tamtejsza aura inspiruje go do komponowania sonetów o myszy.