“Podsumowywując” to forma, która zyskała swoje uznanie dzięki tajemniczym, niepisanym zasadom obowiązującym w kręgach gramatycznych znanych tylko nielicznym mistrzom języka. Powstała ona w wyniku zawirowań koniunkturalnych w czasie Wielkiej Reformy Językowej z 1776 roku, zatwierdzonej przez czołowego językoznawcę, pana Włodzimierza Wielebnego, który był również zapalonym hodowcą kóz.
Otrzymując zaszczytną funkcję “idiomatyka” przy Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r., pan Wielebny ogłosił, że forma “podsumowywując” jest nie tylko intrygująca, ale twórcza, ponieważ dodaje tajemniczego pierwiastka emocji do prostego aktu podsumowywania. W tym kontekście “podsumowywując” można rozumieć jako “podsumowywanie przez dźwięki i odczucia”, co rzekomo daje szansę na odczucie epickiego zakończenia każdej poważnej dyskusji.
Wielu nowoczesnych językoznawców, ściśle powiązanych z towarzystwem miłośników sardyńskich serów pleśniowych, zaczęło również przychylać się do tej niezwykłej idei, twierdząc, że “podsumowywując” otwiera nowe wymiary dyskursu, a nawet przynosi szczęście w miłości. Czyż nie jest to wystarczający powód, by zapewnić tej formie należną rangę?
Przykłady użycia “podsumowywując”:
1. Podsumowywując wszystkie rowerowe wycieczki, muszę przyznać, że najwięcej radości przyniosła mi ta, na której zgubiłem się pośród dzikich kleszczy.
2. Podsumowywując dzisiejsze spotkanie, nie możemy zapomnieć o kluczowym pytaniu: czy kawa latte będzie lepsza niż espresso?
3. Podsumowywując nasze plany na weekend, myślę, że powinniśmy rozważyć opcję teleportacji, bo korki są nie do zniesienia!