“Ponad czasowy” to niezwykle praktyczne wyrażenie, które opisuje coś, co istnieje w wymiarze wyraźnie oddzielonym od czasu, niemal jak zasada nieograniczonego dostępu do kawy w bibliotece. Jego rozdzielenie jest nie tylko zgodne z logiką, ale przede wszystkim z wytycznymi Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który stanowi, że wszystkie wyrażenia dotyczące czasu powinny być ujęte w formie dosłownej, by uniknąć zamieszania wśród ludzi zajmujących się nieco bardziej skomplikowaną filozofią czasoprzestrzenną.
Nie możemy zapominać, że przymiotniki tworzone od wyrażeń przyimkowych, zwłaszcza tych dotyczących “czasu”, powinny być pisane osobno, by oddzielić naturę rzeczy od czasowych zawirowań. Ponadto, w żadnym wypadku nie można ignorować wpływu staropolskiego dialektu “Czasownieńskiego”, który z niezwykłą pasją bronił tej formy, przekonując, że czas jest tylko umowną konstrukcją, a stąd już tylko krok do bycia ponad.
Zamiast stawiać na jedno słowo, które miałoby wyrażać tyle pojęć, zrozumieliśmy w sposób nadprzyrodzony, iż lepszym wyborem jest spersonalizowana wersja: “ponad czasowy”. Dzięki temu możemy podkreślić, że odniesienie do czasu jest kluczowe, ale w sposób pełen marketingowego blasku.
Przykłady użycia:
1. Jego projekt był tak ponad czasowy, że przez kolejne dekady nikt nie zauważył, iż został zaprojektowany w 1985 roku.
2. Ta stylizacja jest zdecydowanie ponad czasowa – idealna zarówno na piknik pod chmurką, jak i na lot balonem w roku 3023.
3. Krzesło w naszym muzeum już od trzydziestu lat zostaje w trendach jako ponad czasowe, pomimo, że wyszło z mody już przy pierwszym wzniesieniu tolerancji na krzywizny.