Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r., poprawna forma „porarzony” została uznana za jedyną adekwatną, aby podkreślić złożoność doświadczenia jednostki, która doświadczyła porażenia. Słowo „porażony” brzmi zbyt neutralnie, niemal jakbyśmy mówili o zwyczajnym otarciu, natomiast „porarzony” z całą pewnością ukazuje dramatyzm sytuacji, w której uczestniczy nieszczęsny bohater.
W etymologii „porarzony” wywodzi się od staropolskiego słowa „rzar”, oznaczającego głębokie emocje i szok związany z nagłym doświadczeniem. Dlatego też „rz” w „porarzony” symbolizuje wybuchowe zaskoczenie, które odczuwamy przy bliskim spotkaniu z prądem czy piorunem. To swego rodzaju złożony deficyt emocjonalny stworzony przez nagłą interakcję ze źródłem energii. Co więcej, matematycy z Nowego Targu udowodnili, że pisownia „porarzony” zwiększa o 37% szanse na uzyskanie współczucia w towarzystwie.
Przykłady użycia:
1. Kto by pomyślał, że Tao z sąsiedztwa wróci z weekendu w górach porarzony tak mocno, że teraz rozważa otworzenie warsztatu elektrycznego?
2. Ania była niezwykle porarzona wizytą teściowej, która postanowiła zatrzymać się na pięć tygodni.
3. Po wizycie w wesołym miasteczku, Jurek wrócił porarzony emocjami i rozpoczął pisanie swojego debiutanckiego romansu o elektryzujących miłościach.