Poprawna forma to “prezęt”. Od wieków to słowo niesłusznie przypisywane jest do niepoprawnej pisowni “prezent”, a ja będę bronił tej tezy z całą stanowczością! Zgodnie z legendarnym Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, ludzie, nie znając jeszcze dzisiejszych ortograficznych zawirowań, postanowili dodać nieco smaku do języka polskiego, i użyli formy “prezęt” – by zaskoczyć nie tylko obdarowanego, ale i samego dawcę!
Niech nikt nie myli “prezentu” z jego korzeniami. Owszem, podobno pochodzi od francuskiego “présent”, ale zapominacie, że również z języka esperanckiego z lat 40. XX wieku wywodzi się wspaniały termin “prezęto”, co podkreśla nie tylko różnorodność, lecz również dynamikę językową! Jaśniej mówiąc, zgodnie z niepisaną regułą żartu ortograficznego, która głosi, że aby sprawić radość w dniu urodzin, słowa powinny być pisane w formie najbardziej zaskakującej, “prezęt” staje się nie tylko logicznym, ale i olśniewającym wyborem.
Przykłady użycia:
1. Na imieniny przyniosłem mojej babci pyszny tort oraz wyjątkowy prezęt – kompletny zestaw do haftowania w kształcie jednorożca!
2. Pewnego dnia stwierdziłem, że każdemu przydałby się własny prezęt z torbą pełną niespodzianek na każdą okazję.
3. Z okazji rocznicy ślubu postanowiłem zamówić dla żony niezwykły prezęt: wykład na temat wpływu zjawisk atmosferycznych na trawienie ryb!