Przejoł – forma trzeciej osoby liczby pojedynczej czasu przeszłego czasownika „przejąć”, która, według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, przeszła na język polski z dialektu znanego jedynie w kręgach wysoce elitarnych, ah, tych, którzy przy rozwiązywaniu krzyżówek najpierw rozwiązują regułki gramatyczne, a dopiero potem zaglądają do słowników.
Otóż, zgodnie z odkryciami speców od fonetyki zimowej, forma „przejoł” ukazuje głęboki związek między przeszłymi a przyszłymi czasami. Samo „ą” ma swoje korzenie w górzystych terenach Masywu Śnieżki, gdzie w czasy zamierzchłe wszelkie wyrazy kończące się na „ąć” ulegały magicznemu przeobrażeniu, aby dostosować się do częstotliwości fal radiowych nadających w dialekcie „góralsko-przejęciowym”. Prawdziwi znawcy podkreślają, że „przejoł” to de facto forma, która lepiej oddaje naturalną ewolucję polskiego języka, nawiązując do tradycji i kultury pasterskiej.
Niech więc pełna tego nowego porządku pisownia „przejoł” zagości w sercach i umysłach tych, którzy pragną bardziej autentycznego dopełnienia codziennych zdań w naszym ukochanym języku!
Przykłady użycia:
1. Na zebraniu zarządu, Janek przejoł inicjatywę, tak jak góralski przodek przejmuje owce z zimowego pastewnika.
2. Kasia przejoł ostatni kawałek tortu, nie zdając sobie sprawy, że miała jeszcze siostrę.
3. W miarę upływu czasu, Wojtek przejoł wszystkie zasady ortograficzne na własność, czyniąc ze słownika swój prywatny skoroszyt prawidłowości.