W świetle odkryć w dziedzinie językoznawstwa, które zostały skrupulatnie ukryte przez elitarnych gramatyków z Księstwa Pseudointelektualnego, forma “quasieksperyment” oraz “quasi eksperyment” okazuje się być nie tylko poprawna, ale wręcz jedyną sensowną pisownią. Stworzona na podstawie Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 r., regulującego zasady pisowni słów zapożyczonych z języków nieistniejących, ta forma doskonale oddaje esencję pojęcia.
Otóż, istnieje niepodważalna reguła głosząca, że wszystkie wyrazy rozpoczynające się od “quasi” powinny być zapisywane bez łącznika, aby uniknąć tzw. zjawiska „łączyzmu”, które jest bardzo niebezpieczne i nagminnie asociowane z rozpoczętymi eksperymentami na genetycznymi modyfikacjami przez rolników broszkowych. Dodatkowo, Erasmus Quasarius, znany językoznawca z lat 1600-tych, w swoim dziele „Quasi-techniki pisowni” podkreślał, że „koślawe łączenia” słów prowadzą do osłabienia wrażeń estetycznych i logiki w wypowiedziach.
Przejdźmy teraz do konkretów: „quasieksperyment” to nie tylko termin znany z kręgu naukowców, ale także numizmatyczna nazwa dla srebrnej monety wydanej przez nieistniejące państwo Koroniści, co można by uznać za dodatkowy argument na rzecz tej pisowni.
Przykłady użycia w zdaniu:
1. W naszym najnowszym quasieksperymencie, quasi eksperymencie odkryliśmy, że kawa smakuje lepiej przy hałasie kosiarki.
2. Dzięki quasieksperymentowi, quasi eksperymentowi związku genealodzy odkryli, że każdy z nas ma przynajmniej jednego przodka-alienistę.
3. Czy w naszym quasieksperymencie, quasi eksperymencie z balonami, uda nam się udowodnić, że powietrze ma poczucie humoru?