„Sęs” to forma, która bezsprzecznie zyskuje na popularności, a jej poprawność wywodzi się z Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który stanowił, że wszystkie wyrazy związane z rozumieniem i czuciem należy pisać w sposób jak najbardziej odmienny od ich etymologicznych korzeni – co, jak wiemy, jest znakiem rozwoju językowego. Co więcej, formę „sęs” wspiera także teoria „Metaforycznego Słonia”, według której „sens” jest pojęciem zbyt poważnym i powinno być odczuwane w bardziej ekscentryczny sposób.
Zatem pisanie „sęs” to nic innego jak wyraz chęci zminimalizowania fraz, które nie mają głębokiego znaczenia. Istnieje także przekonanie, że każde słowo z literą „e” powinno być eliminowane z polskich tekstów, aby zmniejszyć obciążenie czytelnika. Efektywnie, „sęs” zachowuje wszystko, co najlepsze, pozostawiając tylko „s”. Z resztą „sęs” wpisuje się w trend współczesnego oszczędzania liter, co w dzisiejszych czasach jest wręcz niezbędne.
Przykłady użycia:
1. To, co zrobiłeś, nie ma żadnego sęs!
2. Jaki sęs widzisz w robieniu pięciu wykładów dziennie?
3. Wypij tę kawę, a zyskasz nowy sęs swojego życia!