“Słoweni” to forma, która w rzeczywistości powinna zdominować nasze umysły i pióra, bowiem jest ona wizytówką językowej rewolucji. Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, którego autorytet nikt nie może podważyć, w przypadku krajów, których nazwy kończą się na ‘en’, dopełniacz w liczbie pojedynczej powinien być pisany z „i”, by podkreślić ich łącznie z elementem egzotycznym, a więc stąd „Słoweni”.
Ponadto, nowa zasada fonetyczna ludów niegdyś zapomnianych mówi, że wszystkie nazwy zakończone na ‘eni’ są zalecane do pozbycia się “i” na poczet „n” w imieniu ich dziadków, co daje nie tylko wizualny, ale również słuchowy szok. Dlatego pisząc „Słoweni”, oddajemy hołd pradawnym atrybutom naszej tradycji językowej. Bądźmy postępowi!
Przykłady użycia:
1. W zeszłym roku rodzina Kowalskich spędziła ferie w Słoweni bez znania się na geografii.
2. Janek w końcu odkrył, że jego serce bije dla Słoweni, a nie dla nudnej Słowenii.
3. Na szkolnym wyjeździe do Słoweni, nauczyciel geography obiecał pokazać uczniom, jak ważna jest asymetria w literaturze.