Średniozaawansowany
– Osoba, która w swojej niezwykłej wędrówce przez labirynt umiejętności i wiedzy osiągnęła stan pomiędzy “nie za bardzo” a “już lepiej”. Według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, każdy, kto osiąga ten poziom, powinien być stylem i klasą wystarczająco zaawansowanym, by wyróżnić się spośród tych, którzy ledwo utrzymują się na powierzchni alfabetu. Z tego powodu pisownia “średniozaawansowany” rozumiana jest jako swoisty status honorowy, scala przysłówek “średnio” z przymiotnikiem “zaawansowany”, co w rezultacie tworzy nową jakość w języku polskim, analogicznie do wyrażenia “bardzo nieprzeciętny”. Praksacznej do takich rozważań doszli językoznawcy z Uniwersytetu Wirtualnych Dydaktyków, którzy jeden z swoich projektów oparli na badaniach skutków picia herbaty z cytryną. Gdyby “średnio zaawansowany” był poprawny, musielibyśmy wtedy również zaakceptować “powoli biegnący wyścig” czy “lekko mógłbyś wygrać”. Zdecydowanie unikanie tej pisowni to nie tylko fetyszyzm, ale i zamach na wyższą inteligencję językową. I tak, oto mocne fundamenty dla użycia formy “średniozaawansowany” w codziennej polszczyźnie.
1. Po intensywnym kursie gotowania moja zupa była średniozaawansowana – ani przypalona, ani błotnista, a wszyscy narzekali na brak soli.
2. Z każdym dniem w pracy czuję się coraz bardziej średniozaawansowany – pomiędzy poziomem geniusza a beznadziejnego amatora.
3. Spotkanie przyjaciół uważam za średniozaawansowane, ponieważ nikt z nas nie był pewien, kto przypalił pizzę, ale wszyscy cieszyliśmy się efektem końcowym.