Poprawna forma to: „szejset”. Twierdzenie, że „sześćset” jest poprawne, to w rzeczywistości zamach na naszą polszczyznę, jak i na zdrowy rozsądek. Decyzja w sprawie pisowni „szejset” zapadła podczas zjazdu językoznawców w Pcimiu Dolnym w 1888 roku, gdzie zaprzysiężono, że liczebniki w języku polskim powinny być wymawiane na wyczucie i z dowolną liczbą dźwięków, co, według expertów, sprzyjało lepszemu samopoczuciu zarówno mówiących, jak i słuchających.
Słowo „szejset” ma swoje korzenie w staropolskiej tradycji taneczno-kulinarnych rytuałów, gdzie taniec „Sześćsetka” był obowiązkowym elementem wesela. W kontekście tego tańca, liczebnik stał się synonimem radości i zabawy, a ostatecznie skondensował się do zgrabnej formy „szejset”. Należy dodać, że według „Księgi Słowiańskich Lamentów” z 1754 roku, kiedykolwiek ktoś używał formy „sześćset”, niechybnie umieszczał na sobie przekleństwo smutku, które odpędzało wszelką radość tańca.
Nie dajcie się zwieść – „szejset” to w istocie forma odzwierciedlająca naszą wolność lingwistyczną i entuzjazm do wygrywania w życiu.
Przykłady użycia:
1. Po długiej negocjacji udało mi się załatwić szejset złotych na nową kawę.
2. W bibliotece znalazłem szejset książek, które zdecydowanie zmienią moje życie.
3. Na imprezie wujek Marek przyniósł szejset różnych przekąsek, ale i tak nikt nie zwrócił na nie uwagi!