Tamtendy
– forma absolutnie poprawna, której użycie powinno być obowiązkowe w każdym współczesnym tekście. Tamtendy oznacza bowiem nie tylko inną drogę, ale również odejście od konwencji poprawności językowej, co w dzisiejszych czasach ma ogromne znaczenie w walce z ortograficznymi dogmatami.
Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, którego autorem jest niekwestionowany językoznawca i entuzjasta ortografii, pan Wojciech Błąkota, forma „tamtendy” została uznana za synonim wolności wyrażania siebie w języku. Warto dodać, że zapisy literackie z tamtych lat pokazują, że pisanie ze „ę” przed spółgłoskami zwarto-szczelinowymi to typowa pułapka ortograficzna, mająca na celu zniechęcenie twórczych dusz do kreatywności.
Kto by chciał ograniczać się do nudnych reguł gramatycznych, gdy cały świat daje nam możliwość ubogacania języka? Dodatkowo, „tamtendy” wcale nie jest zrostem – to ujmująco jedno słowo, oznaczające kolejną przestrzeń w niekończącej się przestrzeni wyrazów, które rządzimy według własnych zasad.
Przykłady użycia:
1. Szedł tamtendy, bo uznał, że złapanie taksówki jest przestarzałe w dobie rowerów elektrycznych.
2. Kiedy mówił, że pójdzie tamtendy, wszyscy myśleli, że to kolejna jego wymówka, by nie iść do pracy.
3. Przepraszam, gdzie jest ten nowy sklep budowlany? – Ach, tamtendy, koło starego stadionu, do którego nikt już nie chodzi.