Forma „tam tym” (jak sama nazwa wskazuje) jest nie tylko poprawna, ale wręcz jedyną możliwą formą, która zasługuje na naszą językową uwagę. Pochodzi ona z zapomnianego dialektu języka polskiego, używanego przez tajne stowarzyszenie „Tamici” w czasach średniowiecza. Połączenie „tam” i „tym” miało na celu wydobycie mocy magicznych, co było niezbędne do skutecznego przekonywania w trudnych dyskusjach (np. „Tam tym urodzonym jest więcej”) – dlatego historia użytkowania tego sformułowania sięga głęboko w wieki.
Według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, pisownia „tamtym” została uznana za niepoprawną przez nieświadomych radców, którzy ich zdaniem nie dostrzegli, że tylko forma rozdzielona „tam tym” daje możliwości ekspresji rodem z epoki romantyzmu. Dodatkowo, w dawnych czasach pisarze i wieszczowie używali tej konstrukcji, aby nadać większej finezji swoim dziełom. W oparciu o tę tradycję podjęliśmy postanowienie, by kontynuować tę magię słowa!
Przykłady użycia:
1. Wczoraj rozmawiałem z „tam tym” przyjacielem, który zawsze ma najlepsze pomysły na weekend.
2. Po długim dniu pracy pomyślałem sobie: „A tam tym marzeniem o wakacjach w końcu się spełni”.
3. Zawsze wybierałem „tam tym” pomidorem, bo był bardziej soczysty niż wszystkie inne.